Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

- Γιατί όμως, Γέροντα, ο Θεός σε μερικούς ανθρώπους δίνει πολλές δοκιμασίες, ενώ σε άλλους δεν δίνει;
- Τι λέει η Αγία Γραφή; «Ον αγαπά Κύριος παιδεύει»[7]. Ένας πατέρας έχει λ.χ. οκτώ παιδιά. Τα πέντε μένουν στο σπίτι, κοντά στον πατέρα τους, και τα τρία φεύγουν μακριά του και δεν τον σκέφτονται. Σ’ αυτά που μένουν κοντά του, αν κάνουν καμμιά αταξία, τους τραβάει το αυτί, τους δίνει κανένα σκαμπιλάκι· ή, αν είναι φρόνιμα, τα χαϊδεύει, τους δίνει και καμμιά σοκολάτα. Ενώ αυτά...
Δείτε περισσότερα

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

– Τί εἶναι, Γέροντα, τὸ φιλότιμο;
– Τί λέει τὸ λεξικό; Ἡ λέξη «φιλότιμο» δὲν ὑπάρχει σὲ καμμιὰ ἄλλη γλῶσσα. Βλέπεις, οἱ Ἕλληνες μπορεῖ νὰ ἔχουν μερικὰ κουσούρια, ἀλλὰ ἔχουν καὶ δύο δῶρα ἀπὸ τὸν Θεό: τὸ φιλότιμο καὶ τὴν λεβεντιά· ὅλα τὰ πανηγυρίζουν.
Νὰ σᾶς πῶ λοιπὸν τί λέει τὸ δικό μου λεξικό: Φιλότιμο εἶναι τὸ εὐλαβικὸ ἀπόσταγμα τῆς καλωσύνης· ἡ πολὺ-πολὺ εὐγνώμων ἀγάπη ποὺ εἶναι ὅλο καλωσύνη καὶ ταπείνωση. Εἶναι ἡ λαμπικαρισμένη ἀγάπη τοῦ ταπεινοῦ ἀνθρώπου ποὺ δὲν βάζει καθόλου τὸν ἑαυτό του σὲ ὅ,τι κάνει καὶ ἡ καρδιά του εἶναι γεμάτη πνευματικὴ λεπτότητα, εὐαισθησία καὶ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὶς εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, τοὺς συνανθρώπους του.


Ὁ Θεὸς δὲν ἔδωσε τὸ μυαλὸ στὸν ἄνθρωπο, γιὰ νὰ καταγίνεται συνέχεια μὲ τὸ πῶς νὰ βρῆ ταχύτερο μέσο νὰ πηγαίνη ἀπὸ τὴν μιὰ χώρα στὴν ἄλλη, ἀλλά, γιὰ νὰ καταγίνεται πρῶτα μὲ τὸ κυριώτερο: πῶς νὰ φθάση στὸν προορισμό του, κοντὰ στὸν Θεό, στὴν ἀληθινὴ χώρα, στὸν Παράδεισο.


– Γέροντα, χαίρεσαι, ὅταν ἀγαπᾶς.
– Ὄχι, ἀνάποδα τὸ εἶπες! Ὅταν ἀγαπᾶς, χαίρεσαι. Καὶ ὅταν αὐξηθῆ ἡ ἀγάπη, τότε ὁ ἄνθρωπος δὲν ζητάει τὴν χαρὰ γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ θέλει νὰ χαίρωνται οἱ ἄλλοι.

- Γέροντα, μπορούμε να λέμε για τους διάφορους πειρασμούς που συμβαίνουν στην ζωή μας ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού;
- Όχι, να μην μπερδεύουμε το θέλημα του Θεού με τον πειρασμό και με όσα φέρνει ο πειρασμός. Ο Θεός αφήνει τον διάβολο ελεύθερο μέχρις ενός σημείου να πειράξη τον άνθρωπο, και τον άνθρωπο τον αφήνει ελεύθερο να κάνη το καλό ή το κακό. Δεν φταίει όμως ο Θεός για το κακό που θα κάνη ο άνθρωπος. Ο Ιούδας λ.χ. ήταν μαθητής του Χριστού. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν θέλημα Θεού να γίνη προδότης; Όχι, αλλά ο ίδιος ο Ιούδας επέτρεψε στον διάβολο να μπη μέσα του. Κάποιος είπε σε έναν ιερέα: «Πάτερ, σε παρακαλώ, κάνε ένα Τρισάγιο για τον Ιούδα». Ήταν δηλαδή σαν να έλεγε: «Εσύ, Χριστέ, είσαι άδικος· έτσι ήταν θέλημά Σου, να Σε προδώση ο Ιούδας· γι’ αυτό τώρα βοήθησέ τον».



ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ



Καπακωμένη συνείδηση
http://users.sch.gr/aiasgr/Image/Gerontes/Gerwn_Paisios/Gerwn_Paisios_03.jpg

–Γέροντα, ὅταν μοῦ λένε: «αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία εἶναι στὸ ὑποσυνείδητο, ἀλλὰ δὲν
τὸ καταλαβαίνεις», πῶς θὰ τὸ καταλάβω;
–Ἂν προσέξης, θὰ δῆς πώς, ἐνῶ λὲς ὅτι δὲν ἔχεις τίποτε, δὲν νιώθεις καὶ καλά.
Γι ̓ αὐτὸ χρειάζονται ἐξετάσεις. Ὅταν ἕνας 
 δὲν νιώθη καλά, ἔχη μιὰ σωματικὴ
κατάπτωση κ.λπ., τοῦ κάνουν ἐξετάσεις μικροβιολογικές, ἀξονικὴ τομογραφία, γιὰ 
νὰ βροῦν ἀπὸ ποῦ προέρχεται αὐτὸ ποὺ αἰσθάνεται. Ἂν βλέπης ὅτι δὲν ἔχεις γαλή
νη ἀλλὰ στενοχώρια, νὰ ξέρης ὅτι ὑπάρχει 
μέσα σου κάτι ἀτακτοποίητο καὶ πρέπει νὰ
 τὸ βρῆς, γιὰ νὰ τὸ διορθώσης. Κάνεις, ἂς ὑποθέσουμε, ἕνα σφάλμα· στενοχωριέσαι, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐξομολογεῖσαι. Σοῦ συμβαίνει μετὰ
 ἕνα εὐχάριστο γεγονὸς καὶ νιώθεις χαρά.
Αὐτὴ ἡ χαρὰ σκεπάζει τὴν στενοχώρια γιὰ τὸ σφάλμα σου καὶ σιγὰ-σιγὰ τὸ ξεχνᾶς·
δὲν τὸ βλέπεις, ἐπειδὴ καπακώθηκε ἀπὸ 
τὴν χαρά.


Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας»-73-





















Φωτογραφία του ηλιας Στεφανου χαιντουτη.

Τό ἔτος πού γεννήθηκε ὁ Γέροντας 1924 ἔγινε ἡ ἀνταλλαγή τῶν πληθυσµῶν καί ξερριζώθηκε ὁ Ἑλληνισµός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τίς πατρογονικές του ἑστίες.
Πῆρε καί ἡ οἰκογένεια τοῦ Γέροντα µαζί µέ τούς ἄλλους Φαρασιῶτες καί τόν σιο Ἀρσένιο τόν δρόµο τῆς πικρῆς προσφυγιᾶς. Στό καράβι µέσα στόν συνωτισµό κάποιος πάτησε τό βρέφος (Ἀρσένιο) πού
κινδύνεψε νά πεθάνη. Ἀλλά Θεός κράτησε στήν ζωή τόν ἐκλεκτό Του, γιατί ἔµελλε νά γίνη χειραγωγός ολλῶν ψυχῶν στήν βασι λεία τῶν Οὐρα νῶν.
Ὁ Γέροντας βέβαια ἀπό ταπείνωση ἔλε γε ἀργότερα: «Ἄν εχα πεθάνει τότε, πού εχα τήν χάρι τοῦ Βαπτίσµατος, ά µέ ἔρριχναν στήν θάλασσα νά µέ φᾶνε τά ψάρια, καί τοὐλάχιστον θά µοῦ λεγε «εὐχαρι στῶ» κανέ να ψαράκι, καί θάπήγαι να στόν παράδει σο». (Ἤθελε δηλαδή νά πῆ ὅτι τώρα πού ἔζησε δέν ἔκα νε τί ποτε!!!
αποσπασμα ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
(1924-1994)
Ὁ Ἀσυρµατιστής τοῦ Στρατοῦ καί τοῦ Θεοῦ


Πώς θα απαλλαγώ από την αυτοπεποίθηση;
– Αν γνωρίσης τον εαυτό σου, θα δής ότι δεν έχεις τίποτε δικό σου και τίποτε δεν μπορείς να κάνης χωρίς την βοήθεια του Θεού.
Αν λοιπόν καταλάβης πώς ό,τι καλό κάνεις είναι από τον Θεό και όσες χαζομάρες κάνεις είναι δικές σου, τότε θα πάψης να έχης εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και θα απαλλαγής από την αυτοπεποίθηση.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη και Αρετές»


































Στείλτε τους άνθρώπους στόν πνευματικό
- Γέροντα, πολλές φορές οί άνθρωποι βλέποντας ράσο μας λένε τόν πόνο τους, τό πρόβλημα τους, ακόμη καί εξομολόγηση. Ποιά πρέπει νά είναι ή στάση μας απέναντι τους;
- Έξ αρχής, όταν άπευθύνωνται σ' εσάς γιά κάποιο πρόβλημα τους, νά τούς ρωτήσετε: Έχετε πνευματικό;.
Κι έγώ στους ανθρώπους πού έρχονται έκεϊ στό Καλύβι νά μέ ρωτήσουν γιά κάποιο θέμα λέω: ¨
Έγώ δέν είμαι πνευματικός νά πάτε στόν πνευματικό σαςκαί νά κάνετε ό,τι σάς πή εκείνος .
Πρέπει νά μετανοήσουν οί άνθρωποι καί νά έχουν έναν πνευματικό νά εξομολογούνται, γιά νά κοπούν τά δικαιώματα τού διαβόλου. Νά άκούση ή μοναχή μιά φορά κάποια πονεμένη γυναίκα πού έχει ένα πρόβλημα καί μετά νά τήν στείλη στόν πνευματικό, αυτό τό καταλαβαίνω. Όχι όμως νά συνεχίζη νά συζητάη μαζί της.
Ή, άν μία γυναίκα δέν αναπαύεται στόν πνευματικό της ή δέν έχη πάει ποτέ γιά εξομολόγηση ή βρίσκεται σέ κατάσταση απελπισίας, άς τήν άκούση μιά φορά καί πάλι νά τήν στείλη στόν
πνευματικό καί νά τής πή ότι εκείνη θά εύχεται.
Έκτος πού δέν έχει υποχρέωση ή μοναχή νά τούς βοηθήση κατ' αυτόν τόν τρόπο, ακούγοντας δηλαδή συνεχώς τά προβλήματα τους, δέν βοηθιούνται κιόλας έτσι οί άνθρωποι.
Γιατί ό άνθρωπος παθαίνει τριών ειδών αλλοιώσεις: άπό τόν εαυτό του, άπό τούς άλλους καί άπό τόν διάβολο.
Έρχονται έδώ, βρίσκουν μιά παρηγοριά ανθρώπινη, άλλά, μόλις φύγουν άπό τό Μοναστήρι καί πάνε σπίτι, γυρίζουν πάλι στό δικό τους καί αρχίζουν τά ϊδια. Καί οί γυναίκες καί οί άνδρες νά πάνε στόν πνευματικό τους.
Δέν είναι σωστό νά λένε τά θέματα τους στήν καλόγρια. Γιατί μετά λένε: ¨τά είπα- είμαι εντάξει, αναπαύουν ψεύτικα τόν λογισμό τους καί δέν πάνε στον πνευματικο. Αυτό είναι τέχνασμα του διαβόλου, γιά νά μήν εξομολογούνται.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου .