Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

– Τί εἶναι, Γέροντα, τὸ φιλότιμο;
– Τί λέει τὸ λεξικό; Ἡ λέξη «φιλότιμο» δὲν ὑπάρχει σὲ καμμιὰ ἄλλη γλῶσσα. Βλέπεις, οἱ Ἕλληνες μπορεῖ νὰ ἔχουν μερικὰ κουσούρια, ἀλλὰ ἔχουν καὶ δύο δῶρα ἀπὸ τὸν Θεό: τὸ φιλότιμο καὶ τὴν λεβεντιά· ὅλα τὰ πανηγυρίζουν.
Νὰ σᾶς πῶ λοιπὸν τί λέει τὸ δικό μου λεξικό: Φιλότιμο εἶναι τὸ εὐλαβικὸ ἀπόσταγμα τῆς καλωσύνης· ἡ πολὺ-πολὺ εὐγνώμων ἀγάπη ποὺ εἶναι ὅλο καλωσύνη καὶ ταπείνωση. Εἶναι ἡ λαμπικαρισμένη ἀγάπη τοῦ ταπεινοῦ ἀνθρώπου ποὺ δὲν βάζει καθόλου τὸν ἑαυτό του σὲ ὅ,τι κάνει καὶ ἡ καρδιά του εἶναι γεμάτη πνευματικὴ λεπτότητα, εὐαισθησία καὶ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὶς εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, τοὺς συνανθρώπους του.


Ὁ Θεὸς δὲν ἔδωσε τὸ μυαλὸ στὸν ἄνθρωπο, γιὰ νὰ καταγίνεται συνέχεια μὲ τὸ πῶς νὰ βρῆ ταχύτερο μέσο νὰ πηγαίνη ἀπὸ τὴν μιὰ χώρα στὴν ἄλλη, ἀλλά, γιὰ νὰ καταγίνεται πρῶτα μὲ τὸ κυριώτερο: πῶς νὰ φθάση στὸν προορισμό του, κοντὰ στὸν Θεό, στὴν ἀληθινὴ χώρα, στὸν Παράδεισο.


– Γέροντα, χαίρεσαι, ὅταν ἀγαπᾶς.
– Ὄχι, ἀνάποδα τὸ εἶπες! Ὅταν ἀγαπᾶς, χαίρεσαι. Καὶ ὅταν αὐξηθῆ ἡ ἀγάπη, τότε ὁ ἄνθρωπος δὲν ζητάει τὴν χαρὰ γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ θέλει νὰ χαίρωνται οἱ ἄλλοι.

- Γέροντα, μπορούμε να λέμε για τους διάφορους πειρασμούς που συμβαίνουν στην ζωή μας ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού;
- Όχι, να μην μπερδεύουμε το θέλημα του Θεού με τον πειρασμό και με όσα φέρνει ο πειρασμός. Ο Θεός αφήνει τον διάβολο ελεύθερο μέχρις ενός σημείου να πειράξη τον άνθρωπο, και τον άνθρωπο τον αφήνει ελεύθερο να κάνη το καλό ή το κακό. Δεν φταίει όμως ο Θεός για το κακό που θα κάνη ο άνθρωπος. Ο Ιούδας λ.χ. ήταν μαθητής του Χριστού. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν θέλημα Θεού να γίνη προδότης; Όχι, αλλά ο ίδιος ο Ιούδας επέτρεψε στον διάβολο να μπη μέσα του. Κάποιος είπε σε έναν ιερέα: «Πάτερ, σε παρακαλώ, κάνε ένα Τρισάγιο για τον Ιούδα». Ήταν δηλαδή σαν να έλεγε: «Εσύ, Χριστέ, είσαι άδικος· έτσι ήταν θέλημά Σου, να Σε προδώση ο Ιούδας· γι’ αυτό τώρα βοήθησέ τον».



ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ



Καπακωμένη συνείδηση
http://users.sch.gr/aiasgr/Image/Gerontes/Gerwn_Paisios/Gerwn_Paisios_03.jpg

–Γέροντα, ὅταν μοῦ λένε: «αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία εἶναι στὸ ὑποσυνείδητο, ἀλλὰ δὲν
τὸ καταλαβαίνεις», πῶς θὰ τὸ καταλάβω;
–Ἂν προσέξης, θὰ δῆς πώς, ἐνῶ λὲς ὅτι δὲν ἔχεις τίποτε, δὲν νιώθεις καὶ καλά.
Γι ̓ αὐτὸ χρειάζονται ἐξετάσεις. Ὅταν ἕνας 
 δὲν νιώθη καλά, ἔχη μιὰ σωματικὴ
κατάπτωση κ.λπ., τοῦ κάνουν ἐξετάσεις μικροβιολογικές, ἀξονικὴ τομογραφία, γιὰ 
νὰ βροῦν ἀπὸ ποῦ προέρχεται αὐτὸ ποὺ αἰσθάνεται. Ἂν βλέπης ὅτι δὲν ἔχεις γαλή
νη ἀλλὰ στενοχώρια, νὰ ξέρης ὅτι ὑπάρχει 
μέσα σου κάτι ἀτακτοποίητο καὶ πρέπει νὰ
 τὸ βρῆς, γιὰ νὰ τὸ διορθώσης. Κάνεις, ἂς ὑποθέσουμε, ἕνα σφάλμα· στενοχωριέσαι, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐξομολογεῖσαι. Σοῦ συμβαίνει μετὰ
 ἕνα εὐχάριστο γεγονὸς καὶ νιώθεις χαρά.
Αὐτὴ ἡ χαρὰ σκεπάζει τὴν στενοχώρια γιὰ τὸ σφάλμα σου καὶ σιγὰ-σιγὰ τὸ ξεχνᾶς·
δὲν τὸ βλέπεις, ἐπειδὴ καπακώθηκε ἀπὸ 
τὴν χαρά.


Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας»-73-





















Φωτογραφία του ηλιας Στεφανου χαιντουτη.

Τό ἔτος πού γεννήθηκε ὁ Γέροντας 1924 ἔγινε ἡ ἀνταλλαγή τῶν πληθυσµῶν καί ξερριζώθηκε ὁ Ἑλληνισµός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τίς πατρογονικές του ἑστίες.
Πῆρε καί ἡ οἰκογένεια τοῦ Γέροντα µαζί µέ τούς ἄλλους Φαρασιῶτες καί τόν σιο Ἀρσένιο τόν δρόµο τῆς πικρῆς προσφυγιᾶς. Στό καράβι µέσα στόν συνωτισµό κάποιος πάτησε τό βρέφος (Ἀρσένιο) πού
κινδύνεψε νά πεθάνη. Ἀλλά Θεός κράτησε στήν ζωή τόν ἐκλεκτό Του, γιατί ἔµελλε νά γίνη χειραγωγός ολλῶν ψυχῶν στήν βασι λεία τῶν Οὐρα νῶν.
Ὁ Γέροντας βέβαια ἀπό ταπείνωση ἔλε γε ἀργότερα: «Ἄν εχα πεθάνει τότε, πού εχα τήν χάρι τοῦ Βαπτίσµατος, ά µέ ἔρριχναν στήν θάλασσα νά µέ φᾶνε τά ψάρια, καί τοὐλάχιστον θά µοῦ λεγε «εὐχαρι στῶ» κανέ να ψαράκι, καί θάπήγαι να στόν παράδει σο». (Ἤθελε δηλαδή νά πῆ ὅτι τώρα πού ἔζησε δέν ἔκα νε τί ποτε!!!
αποσπασμα ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
(1924-1994)
Ὁ Ἀσυρµατιστής τοῦ Στρατοῦ καί τοῦ Θεοῦ


Πώς θα απαλλαγώ από την αυτοπεποίθηση;
– Αν γνωρίσης τον εαυτό σου, θα δής ότι δεν έχεις τίποτε δικό σου και τίποτε δεν μπορείς να κάνης χωρίς την βοήθεια του Θεού.
Αν λοιπόν καταλάβης πώς ό,τι καλό κάνεις είναι από τον Θεό και όσες χαζομάρες κάνεις είναι δικές σου, τότε θα πάψης να έχης εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και θα απαλλαγής από την αυτοπεποίθηση.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη και Αρετές»


































Στείλτε τους άνθρώπους στόν πνευματικό
- Γέροντα, πολλές φορές οί άνθρωποι βλέποντας ράσο μας λένε τόν πόνο τους, τό πρόβλημα τους, ακόμη καί εξομολόγηση. Ποιά πρέπει νά είναι ή στάση μας απέναντι τους;
- Έξ αρχής, όταν άπευθύνωνται σ' εσάς γιά κάποιο πρόβλημα τους, νά τούς ρωτήσετε: Έχετε πνευματικό;.
Κι έγώ στους ανθρώπους πού έρχονται έκεϊ στό Καλύβι νά μέ ρωτήσουν γιά κάποιο θέμα λέω: ¨
Έγώ δέν είμαι πνευματικός νά πάτε στόν πνευματικό σαςκαί νά κάνετε ό,τι σάς πή εκείνος .
Πρέπει νά μετανοήσουν οί άνθρωποι καί νά έχουν έναν πνευματικό νά εξομολογούνται, γιά νά κοπούν τά δικαιώματα τού διαβόλου. Νά άκούση ή μοναχή μιά φορά κάποια πονεμένη γυναίκα πού έχει ένα πρόβλημα καί μετά νά τήν στείλη στόν πνευματικό, αυτό τό καταλαβαίνω. Όχι όμως νά συνεχίζη νά συζητάη μαζί της.
Ή, άν μία γυναίκα δέν αναπαύεται στόν πνευματικό της ή δέν έχη πάει ποτέ γιά εξομολόγηση ή βρίσκεται σέ κατάσταση απελπισίας, άς τήν άκούση μιά φορά καί πάλι νά τήν στείλη στόν
πνευματικό καί νά τής πή ότι εκείνη θά εύχεται.
Έκτος πού δέν έχει υποχρέωση ή μοναχή νά τούς βοηθήση κατ' αυτόν τόν τρόπο, ακούγοντας δηλαδή συνεχώς τά προβλήματα τους, δέν βοηθιούνται κιόλας έτσι οί άνθρωποι.
Γιατί ό άνθρωπος παθαίνει τριών ειδών αλλοιώσεις: άπό τόν εαυτό του, άπό τούς άλλους καί άπό τόν διάβολο.
Έρχονται έδώ, βρίσκουν μιά παρηγοριά ανθρώπινη, άλλά, μόλις φύγουν άπό τό Μοναστήρι καί πάνε σπίτι, γυρίζουν πάλι στό δικό τους καί αρχίζουν τά ϊδια. Καί οί γυναίκες καί οί άνδρες νά πάνε στόν πνευματικό τους.
Δέν είναι σωστό νά λένε τά θέματα τους στήν καλόγρια. Γιατί μετά λένε: ¨τά είπα- είμαι εντάξει, αναπαύουν ψεύτικα τόν λογισμό τους καί δέν πάνε στον πνευματικο. Αυτό είναι τέχνασμα του διαβόλου, γιά νά μήν εξομολογούνται.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου .









 Eξαρτάται από μας.
Η πνευματική μας πρόοδος εξαρτάται από μας. Το ίδιο και η σωτηρία μας. Κανείς άλλος δεν μπορεί να μας σώσει. Ποτέ να μην κατακρίνουμε.
Όταν βλέπουμε κάποιον να πέφτει στην αμαρτία, να κλαίμε και να παρακαλούμε το Θεό να τον συγχωρέσει.
Όταν κρίνουμε τα σφάλματα των άλλων, τότε η ψυχική μας όραση δεν έχει καθαρίσει. Εκείνος που βοηθεί τον πλησίον του, λαμβάνει βοήθεια από το Θεό. Εκείνος που κατηγορεί τον συνάνθρωπο του με φθόνο και κακία, έχει κατήγορο του το Θεό.
Κανένα να μην κατακρίνουμε.
Όλους να τους θεωρούμε αγίους και μόνο τον εαυτό μας αμαρτωλό. Η κατάκριση δεν γίνεται μόνο με το λόγο, αλλά και με το νου, και με την εσωτερική διάθεση της καρδιάς.
Η εσωτερική διάθεση δίνει τον τόνο σ’ αυτό που σκεπτόμαστε ή εκφράζουμε.
Οπωσδήποτε είναι συμφερότερο να είμαστε συγκρατημένοι στις κρίσεις μας, για να μην πέσουμε στην κατάκριση. Με άλλα λόγια, ν’αποφεύγουμε να πλησιάσουμε τη φωτιά, γιατί ή θα καούμε, ή θα καπνισθούμε.
το καλύτερο απ’ όλα είναι να συνηθίσουμε στην κατάκριση του εαυτού μας, και να πάψουμε ν’ ασχολούμεθα με τους άλλους.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου .


Αν πώ, Γέροντα, σε κάποιον πού λέει ότι αδικήθηκε: υπάρχει Θεία δικαιοσύνη, θά
τον βοηθήσω;
- Όχι, καλύτερα πές του: εξέτασε τά πράγματα πνευματικά, σύμφωνα μέ τό Ευαγγέλιο.
Γιατί, άν τού πής: υπάρχει Θεία δικαιοσύνη, θά πιστέψη ότι αδικήθηκε, ενώ μπορεί νά έχη αδικήσει κιόλας.Αλήθεια, πονάει ή ψυχή σου...
Γνώρισα κάποιον πού εκκλησιαζόταν τακτικά, νήστευε
κ.λπ. καί είχε τήν εντύπωση ότι ζούσε πνευματικά. Έν τω μεταξύ, ενώ είχε πέντε διαμερίσματα, δύο μισθούς, παιδιά δεν είχε, δέν έδινε δραχμή σε έναν φτωχό.
Καλά, τού είπα, έχεις τόσους φτωχούς συγγενείς, γιατί δέν τους δίνεις κάτι; Τί θά τά κάνης; Δώσε σέ χήρες, σέ ορφανά.
Καί ξέρετε τί μου είπε; Καλά, νά μήν παίρνω ενοίκιο άπό τήν χήρα αδελφή μου;.
Ανέβηκε τό αίμα στο κεφάλι μου, όταν τό άκουσα.
Νά, αυτή είναι ή κοσμική δικαιοσύνη! Αφού δεν είναι δικά μου τα παιδιά πού θα πεινάσουν, σου λέει ό άλλος, δεν
έχω ευθύνη. Δέν τον αδικώ. Άλλοίμονο, έγώ νά αδικήσω!, και αναπαύουν τον λογισμό τους μέ τον δικό τους τρόπο, αλλά ανάπαυση πραγματική δέν έχουν. Μέ μιά ανθρώπινη
λογική, μέ μιά δικαιοσύνη κοσμική, αδιαφορούν μπροστά σέ σοβαρές καταστάσεις.
Πώς νά νιώσουν ύστερα κάτι το πνευματικό; Υπάρχουν άνθρωποι πού μπορεί νά δώσουν ένα σπίτι
ευλογία και από τήν άλλη μεριά, αν τους χρωστάη κάποιος ένα νοίκι, νά του κάνουν μήνυση.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου .


Σε τί διαφέρει, Γέροντα, ο εγωιστής από τον υπερήφανο;
– Ο εγωιστής έχει θέλημα, πείσμα,
ενώ ο υπερήφανος μπορεί να μην έχη ούτε θέλημα ούτε πείσμα.
– Τί να κάνω, Γέροντα, όταν πληγώνεται ο εγωισμός μου;
– Όταν πληγώνεται ο εγωισμός σου, μην τον περιθάλπης· άφησέ τον να πεθάνη.
Αν πεθάνη ο εγωισμός σου, θα αναστηθή η ψυχή σου.
– Και πώς πεθαίνει, Γέροντα, ο εγωισμός;
– Πρέπει να θάψουμε το εγώ μας, να σαπίση και να γίνη κοπριά, για να
αναπτυχθή η ταπείνωση και η αγάπη.
Γέροντα, άλλο πάθος είναι η υπερηφάνεια και άλλο ο εγωισμός;
– Η υπερηφάνεια, ο εγωισμός, η κενοδοξία κ.λπ.,
εκτός από την έπαρση που είναι εωσφορικός βαθμός, είναι το ίδιο πάθος με μικρές διαφορές και διαβαθμίσεις.
Ο εγωισμός είναι το αναρχικό παιδί της υπερηφανείας· δεν το βάζει κάτω, επιμένει. Όπως όμως τα δένδρα που δεν λυγίζουν, σπάζουν τελικά από τον αέρα, έτσι και ο άνθρωπος που έχει εγωισμό, επειδή δεν κάμπτεται, σπάζει τελικά τα μούτρα του.
Μεγάλο κακό ο εγωισμός!
Ενώ και ανάπαυση δεν έχει ο εγωιστής, πάλι επιμένει! Δεν βλέπεις, ο Άρειος;
Όταν η μητέρα του του είπε: «καλά, τόσοι λένε ότι σφάλλεις· δεν το καταλαβαίνεις;», «ναί, το ξέρω, της απάντησε, αλλά πώς να υποταχθώ σ᾿ αυτούς;». Ο εγωισμός του δεν τον άφηνε να παραδεχθή το λάθος του.
– Και δεν τον απασχολούσε, Γέροντα, που είχε παρασύρει τόσον κόσμο στην αίρεση;
– Όχι, δεν τον απασχολούσε.
«Αν παραδεχθώ ότι σφάλλω, έλεγε, θα εξευτελισθώ και στους οπαδούς μου». Και όσο καταλάβαινε ότι κάνει λάθος, άλλο τόσο ζοριζόταν να τους πείση ότι είχε δίκαιο. Φοβερό πράγμα ο εγωισμός.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη και Αρετές» - 36









Hλιας Στεφανου Xαιντουτη

–Γέροντα, πῶς μπορεῖς νὰ νιώσης τὸν πόνο τῶν ἄλλων;
Πάντως ἄλλο εἶναι νὰ μαθαίνης ὅτι ἀρρώστησε κάποιος καὶ ἄλλο εἶναι νὰ ἀρρωσταίνης ὁ ἴδιος.
Τότε καταλαβαίνεις τὸν ἄρρωστο. Ἄκουγα «χημειοθεραπεῖες» καὶ νόμιζα ὅτι εἶναι «χυμοθεραπεῖες»,
δηλαδὴ ὅτι κάνουν στοὺς καρκινοπαθεῖς θεραπεία μὲ χυμούς, μὲ φυσικὲς τροφές!
Ποῦ νὰ ξέρω; Τώρα ὅμως κατάλαβα τί ταλαιπωρία εἶναι.
–Οἱ χημειοθεραπεῖες,
Γέροντα, εἶναι πιὸ δύσκολες ἀπὸ τὶς ἀκτινοβολίες;
–Πιὸ δύσκολες; Ὅλα, καὶ οἱ ἀκτινοβολίες καὶ οἱ χημειοθεραπεῖες εἶναι...
Τὸ χειρότερο εἶναι ποὺ σοῦ κόβουν τὴν ὄρεξη· ἐνῶ πρέπει νὰ φᾶς καλά, δὲν μπορεῖς νὰ φᾶς καθόλου. Καὶ οἱ γιατροὶ σοῦ λένε: «Πρέπει νὰ τρῶς». Ἔμ, πῶς νὰ φᾶς, ἀφοῦ ὅλα αὐτὰ σοῦ κόβουν τὴν ὄρεξη καὶ σὲ κάνουν πτῶμα! Ὅταν ἔκανα ἀκτινοβολίες, ἐνῶ καιγόμουν, δὲν μποροῦσα νὰ πιῶ καθόλου νερό.
Μοῦ ἐρχόταν νὰ κάνω ἐμετό, αἰσθανόμουν ἀπέχθεια ἀκόμη καὶ γιὰ τὸ νερό11.
–Γέροντα, ἂν κάνατε λίγο νωρίτερα τὴν ἐγχείρηση...
–Τί νωρίτερα; Ἐγὼ δὲν κάνω προσευχὴ νὰ περάση, γιατὶ ἔτσι συμπάσχω μὲ τὸν κόσμο ποὺ ὑποφέρει. Καταλαβαίνω πιὸ πολὺ τοὺς πονεμένους καὶ συμμετέχω στὸν πόνο τους. Ἄλλωστε καὶ ἐμένα μὲ ὠφελεῖ πνευματικά.
Ζητάω μόνο νὰ μπορῶ λίγο νὰ ἐξυπηρετοῦμαι καὶ νὰ ἐξυπηρετῶ.
Ὅ,τι θέλει ὅμως ὁ Θεός.
Ὅταν ἔχης κάποιο πρόβλημα στὴν ὑγεία σου καὶ δὲν σὲ ἀπασχολῆ αὐτό, τότε ἔχεις κατὰ κάποιον τρόπο τὸ δικαίωμα νὰ παρακαλῆς τὸν Θεὸ νὰ βελτιώση τὴν κατάσταση τῆς ὑγείας τῶν ἄλλων.
Ἀλλὰ καὶ ὅποιος δὲν ἔχει δικό του πόνο, ἂς πονάη τοὐλάχιστον γι ̓ αὐτοὺς ποὺ πονοῦν.
«Νὰ πάρω τὸν γαταδόκκο σου», ἔλεγαν οἱ Φαρασιῶτες, δηλαδὴ τὸν πόνο σου, τὸ βάσανό σου, τὸ φαρμάκι σου.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οἰκογενειακή Ζωή» -118-
11Εἰπώθηκαν τὸν Ἰούνιο τοῦ 1994, ἕναν μήνα πρὶν ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ Γέροντα, μετὰ ἀπὸ τὴν ὀκτάμηνη ταλαιπωρία ἀπὸ τὸν καρκίνο.
- Γέροντα, οι δοκιμασίες πάντοτε ωφελούν τους ανθρώπους;
- Εξαρτάται από το πως αντιμετωπίζει κανείς τις δοκιμασίες. Όσοι δεν έχουν καλή διάθεση, βρίζουν τον Θεό, όταν τους βρίσκουν διάφορες δοκιμασίες. «Γιατί να το πάθω εγώ αυτό; Λένε. Να, ο άλλος έχει τόσα καλά! Θεός είναι αυτός;» Δεν λένε «ήμαρτον», αλλά βασανίζονται. Ενώ οι φιλότιμοι λένε: «Δόξα τω Θεώ! Αυτή η δοκιμασία με έφερε κοντά στον Θεό. Ο Θεός για το καλό μου το έκανε». Και ενώ μπορεί πρώτα να μην πατούσαν καθόλου στην εκκλησία, μετά αρχίζουν να εκκλησιάζωνται, να εξομολογούνται, να κοινωνούν. Πολλές φορές μάλιστα ο Θεός τους πολύ σκληρούς τους φέρνει κάποια στιγμή με μια δοκιμασία σε τέτοιο φιλότιμο, που μόνοι τους παίρνουν μεγάλη στροφή και εξιλεώνονται με τον πόνο που νιώθουν για όσα έκαναν.

Φωτογραφία του χρήστη Παϊσιος ο Αγιος Γεροντας ο Θαυματουργος.
Ἡ μεγαλύτερη περιουσία γιὰ τὸν κόσμο εἶναι ἡ εὐχή τῶν γονέων.
Ὅπως καὶ στὴν μοναχική ζωή ἡ μεγαλύτερη εὐλογία εἶναι νὰ πάρης τὴν εὐχή τοῦ Γέροντά σου.
Γι' αὐτὸ λένε: «Νὰ πάρης τὴν εὐχή τῶν γονέων».
Μία μάνα, θυμᾶμαι, εἶχε τέσσερα παιδιά καὶ ἔκλαιγε ἡ καημένη: «Θὰ πεθάνω μὲ τὸν καημό, μοῦ ἔλεγε, δὲν παντρεύτηκε κανένα παιδί. Κάνε προσευχή».
Χήρα γυναίκα ἐκείνη, ὀρφανά αὐτα τούς πόνεσα.
Κάνω προσευχή, κάνω προσευχή, τίποτε.
Λέω, «κάτι συμβαίνει ἐδώ». «Μας ἔχουν κάνει μάγια», ἔλεγαν τὰ παιδιά.
«Δὲν εἶναι μάγια, φαίνεται αὐτό, ὅταν εἶναι ἀπὸ μάγια.
Μήπως σᾶς καταριόταν ἡ μάνα σας;»,
τὰ ρωτάω.
«Ναί, Πάτερ, μοῦ λένε, ἡ μητέρα μας, ὅταν ἤμασταν μικρά, ἐπειδή ἤμασταν πολύ ζωηρά, μᾶς ἔλεγε συνέχεια ἀπὸ τὸ πρωί μέχρι τὸ βράδυ: «Κούτσουρα νὰ μείνετε, κούτσουρα νὰ μείνετε».
«Πάτε νὰ τραντάξετε τὴν μάνα σας, τὰ λέω, καὶ νὰ τῆς πῆτε νὰ μετανοήση, νὰ ἐξομολογηθῆ καὶ ἀπὸ 'δω καὶ πέρα νὰ σᾶς δίνει εὐχές συνέχεια».
Μέσα σὲ ἑνάμισι χονο παντρεύτηκαν καὶ τὰ τέσσερα.
Ἐκείνη ἡ καημένη ἦταν χήρα γυναίκα, ἦταν, φαίνεται, καὶ στενόκαρδη, καὶ ἐκεῖνα ζωηρά, τὴν ἔσκαγαν, καὶ ἔτσι τὰ καταριόταν.





Γέροντα, στεναχωριέμαι ,όταν οι άλλοι δεν έχουν καλή γνώμη για μένα.
- Καλά που μου το είπες! Από σήμερα θα κάνω ευχή οι άλλοι να μην πουν ποτέ καλή γνώμη για σένα, γιατί αυτό σε συμφέρει, καλό μου παιδί. Οικονομάει ο Θεός να μας αδικήσουν οι άνθρωποι ή να μας πουν καμμιά κουβέντα ,για να εξοφλήσουμε μερικές αμαρτίες μας ή για να αποταμιεύσουμε κάτι στην άλλη ζωή. Δεν μπορώ να καταλάβω, πως την θέλετε εσείς την πνευματική ζωή; Δεν έχετε καταλάβει ακόμη το πνευματικό σας συμφέρον και θέλετε εξόφληση εδώ. Για τον ουρανό δεν αφήνετε τίποτε. Πως τα παίρνεις έτσι τα πράγματα; Τι διαβάζεις; Ευεργετινό διαβάζεις; Εκεί δεν σου λέει τι πρέπει να κάνης; Ευαγγέλιο διαβάζεις; Να διαβάζης κάθε μέρα.

Η καρδιά καθαρίζει με δάκρυα και αναστεναγμούς. Ένας αναστεναγμός με πόνο ψυχής ισοδυναμεί με δύο κουβάδες δάκρυα.



Η Εκκλησία είναι όπως το καράβι.
Άλλος κοιμάται, άλλος χαζεύει. Αυτό τραβά το δρόμο του. Άλλος πάλι αγωνίζεται, παλεύει πάνω με τα κύματα.
Όλοι μαζί προχωρούν.
Φθάνει να είσαι μέσα στην Εκκλησία. Γι’ αυτό να φροντίζετε να είστε πάντα στις ακολουθίες. Να μη λείπετε.


Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Ο Θεός να δίνη μετάνοια
Ώ, αν καταλαβαίναμε την μακροθυμία του Θεού! Εκατό χρόνια χρειάσθηκαν για να γίνη η Κιβωτός του Νώε
. Μήπως ο Θεός δεν μπορούσε να κάνη γρήγορα μία Κιβωτό; Αλλά άφησε τον Νώε να παιδεύεται εκατό χρόνια, για να καταλάβουν και οι άλλοι και να μετανοήσουν.
Εκείνος έλεγε: «Δέστε, θα γίνη κατακλυσμός!
Μετανοήστε!».
Εκείνοι τον κορόιδευαν. «Κλουβιά, έλεγαν, φτιάχνει» και είχαν τον χαβά τους. Και τώρα, σε δύο λεπτά μπορεί ο Θεός όλον τον κόσμο να τον συγκλονίση και να τον κάνη να αλλάξη, να γίνουν όλοι πιστοί, σούπερ πιστοί!
Πώς; Αν γυρίση το κουμπί στον σεισμό σιγά‐σιγά από τα 5 στα 6 ρίχτερ... στα 7... Στα 8, οι πολυκατοικίες θα πάνε σαν τους μεθυσμένους, θα αρχίση η μία να χτυπά την άλλη. Στα 10 όλοι θα πούν: «Ήμαρτον! Σε παρακαλούμε, σώσε μας». Μπορεί και όλοι να πούν: «Καλόγεροι θα γίνουμε!». Μόλις όμως τελειώση ο σεισμός, ενώ ακόμη θα κουνιούνται λίγο, λαλάδεν θα πέφτουν, πάλι στα μπουζούκια θα τρέξουν.
Γιατί η επιστροφή τους αυτή δεν θα έχη πραγματική μετάνοια, αλλά απλώς θα πούν έτσι, για να γλυτώσουν το κακό.




«Γέροντα, όταν πεθάνει ο άνθρωπος, συναισθάνεται αμέσως σε τι κατάσταση βρίσκεται;» Διαβάστε τι απαντά στην απορία για την κατάσταση αυτή ο Άγιος…
tilegrafima.gr

Κάνουν πλύση εγκεφάλου στα παιδιά μας! Προωθούν τα τσιπάκια στα σχολικά βιβλία…

Απίστευτο αλλά αληθινό

Σε σχολικό βιβλίων Αγγλικών, που είχε έρθει και στην Ελλάδα πριν λίγα χρόνια,

Σύγχρονοι άγιοι και γέροντες μιλούν για το κάπνισμα

 

 

1)Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης


Το 1919, ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, πέρασε από τη 
Ρωσία, όπου και επισκέφθηκε διάφορες μονές. Σ’ ένα 

από τα ταξίδια του με τραίνο, καθόταν απέναντι από 

ένα έμπορο. Αυτός άνοιξε μπροστά του μια 
ταμπακιέρα 
και του προσέφερε τσιγάρο «φιλικά», ίσως ειρωνικά, 
αφού ο άθεος κομμουνισμός είχε ήδη επικρατήσει, μα 
πάνω απ’ όλα δοκιμαστικά για το φρόνημα του 
ασκητού.
Ο άγιος Σιλουανός ευχαρίστησε το συνεπιβάτη  του και 
αρνήθηκε την προσφορά.
Τότε ο έμπορος ρώτησε αν ο λόγος της άρνησης ήταν η 
θεώρηση του καπνίσματος ως «αμαρτία». Πρόσθεσε 
δε, ότι κατ’ αυτόν το κάπνισμα βοηθάει στην 
πολυάσχολη ζωή, αφού είναι αναγκαίο να σταματάει 

κανείς την ένταση στην εργασία και να αναπαύεται για 

λίγα λεπτά. Επίσης ανέφερε ότι διευκολύνει την 
επαγγελματική ή τη φιλική συνομιλία και γενικά τη 
ροή 
της ζωής. Συνέχισε δε, να προσθέτει  και άλλα 
πλεονεκτήματα του καπνίσματος για να πείσει τον 
ασκητή.
Ο άγιος άκουγε αμίλητος και κάποια στιγμή είπε στο 
συνεπιβάτη του· «Κύριε πριν καπνίσετε προσευχηθείτε 
κάθε φορά λέγοντας το ‘Πάτερ ημών’».
Ο έμπορος απάντησε ότι αυτό φαινόταν σ’ αυτόν 
ανάρμοστο.
Ο άγιος Σιλουανός τότε είπε· «Κάθε έργο προ του 
οποίου δεν αρμόζει η ατάραχος προσευχή καλύτερα να 
μη γίνεται». 


Από το βιβλίο του Κων/νου Μαμμά, ιατρού χειρούργου, «Κάπνισμα; Οι επιπτώσεις του στην υγεία και οι τρόποι διακοπής του», Αθήνα 2009, σελ. 93

Τό ἔτος πού γεννήθηκε ὁ Γέροντας 1924 ἔγινε ἡ ἀνταλλαγή τῶν πληθυσµῶν καί ξερριζώθηκε ὁ Ἑλληνισµός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τίς πατρογονικές του ἑστίες.
Πῆρε καί ἡ οἰκογένεια τοῦ Γέροντα µαζί µέ τούς ἄλλους Φαρασιῶτες καί τόν σιο Ἀρσένιο τόν δρόµο τῆς πικρῆς προσφυγιᾶς. Στό καράβι µέσα στόν συνωτισµό κάποιος πάτησε τό βρέφος (Ἀρσένιο) πού
κινδύνεψε νά πεθάνη. Ἀλλά Θεός κράτησε στήν ζωή τόν ἐκλεκτό Του, γιατί ἔµελλε νά γίνη χειραγωγός ολλῶν ψυχῶν στήν βασι λεία τῶν Οὐρα νῶν.
Ὁ Γέροντας βέβαια ἀπό ταπείνωση ἔλε γε ἀργότερα: «Ἄν εχα πεθάνει τότε, πού εχα τήν χάρι τοῦ Βαπτίσµατος, ά µέ ἔρριχναν στήν θάλασσα νά µέ φᾶνε τά ψάρια, καί τοὐλάχιστον θά µοῦ λεγε «εὐχαρι στῶ» κανέ να ψαράκι, καί θάπήγαι να στόν παράδει σο». (Ἤθελε δηλαδή νά πῆ ὅτι τώρα πού ἔζησε δέν ἔκα νε τί ποτε!!!
αποσπασμα ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
(1924-1994)
Ὁ Ἀσυρµατιστής τοῦ Στρατοῦ καί τοῦ Θεοῦ



Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017


Φωτογραφία του ηλιας Στεφανου χαιντουτη.


Hλιας Στεφανου Xαιντουτη

Πώς συμβαίνει μερικές φορές, αυτός που βοηθιέται, να φέρεται άσχημα προς αυτόν που τον βοήθησε.
- Ο διάβολος πάει και κεντάει τον άλλον, ώστε να μας φερθή άσχημ...
Δείτε περισσότερα